Czy słyszeliście kiedyś Mistrza Gry, który użalał się na swoich graczy? "Poprowadziłbym super sesję, ale niestety ci gnoje za nic nie umieją wczuć się w klimat i rozwalają każdą sesję." Ja takie teksty słyszałem bardzo wiele razy. Pierwsze uczucie: nic, tylko współczuć. Biedny Mistrz się napracował, a tak marnie skończył. Takim cieniasom nie powinno się dawać dobrych przygód do ręki, bo wszystko zepsują. W takim rozumowaniu jest jednak coś nie tak, nie? Skoro gracze będą dostawali kijowe przygody, skoro MG będzie przychodził na sesję z miną fana Star Wars, który obejrzał najnowsze Wojny Klon... Czytaj dalej

Czasem podczas przeglądania stron o RPG wpadnie się na grę świeżą, intrygującą i zachęcającą do stawiania pytań. Właśnie czymś taki9m jest dla mnie Blue Rose Green Ronina, reklamująca się podtytułem A Roleplaying Game Of Romantic Fantasy. O co chodzi? Ano chodzi o to, że gra jest próbą wstrzelenia się w niszę w rynku i wyzyskania erpegowego powieści z gatunku, który można nazwać (z braku jakiegokolwiek lepszego określenia) "kobiecym fantasy". Autorzy jako inspiracje do napisania gry podają powieści Marion Zimmer Bradley, Mercedes Lackey i Ursuli Le Guin, mi kojarzą się dodatkowo z powieściami... Czytaj dalej

Szlag. Rozpisałem się z notką z ogromnymi, dramatycznymi opisami, epickimi argumentami i ogólnie górnolotnym tonem, potem wklepał mi się jakiś skrót z backspace'em i wszystko wcięło, więc będę się streszczał. Może to i lepiej. Po pierwsze: dlaczego "realizm" piszemy w cudzysłowie (patrz: recenzja Adama Waskiewicza), jakby gra realistyczna (t.j. z zachowaniem mimetyzmu - patrz notka Scobina) była czymś gorszym od konwencji filmowej? Dlaczego zamiast zdrowym rozsądkiem w podejmowaniu działań naszej postaci wolimy się kierować efektownością? I po drugie: skoro chcemy grać szybko, przyjemnie i f... Czytaj dalej

Mój pierwszy wpis na blogu! Byłem dzisiaj świadkiem sesji DnD. Faerun, wysokie poziomy, epicka fabuła. Nie brałem udziału w grze i moja rola ograniczała się do siedzenia z boku i rozmyślań o RPG, a o DnD w szczególności. Przede wszystkim pomyślałem, że brakuje mi klimatu high fantasy. Od dawna grałem w Warhammera, czasem też w trzymaną w realistycznej konwencji Legendę Pięciu Kręgów. Kiedy słuchałem MG, chciałem przenieść się do Faerunu, zwiedzać rozległy świat, walczyć z demonami. Nie prowadzić postaci w poczuciu, że zło i tak zatriumfuje, nie iść na kompromisy, dokonywać wielkich czynów. S... Czytaj dalej